این پژوهش تغییرات باروری در ایران را از 1366 تا 1390 (دوره 25 ساله) بصورت چند متغیری بررسی می نماید. اطلاعات فرزندآوری زنان 64-15 ساله در سرشماری های 1385، 1390 تامین کننده اطلاعات باروری زنان 49-15 ساله برای هر یک از این دوره های پنج ساله می باشند. اطلاعات فرزندآوری و تاریخچه موالید زنان 64-15 ساله با استفاده از روش لوتر (1988) در داده های نمونه 2% سرشماری های 1385، 1390 بازسازی شده است. برای محاسبه شاخص های میزان باروری ویژه سنی و کل بصورت چندمتغیری، از رگرسیون پواسون و روش شومیکر (2004) استفاده شده است. براساس یافته ها، متغیرهای اشتغال و تحصیلات بیشترین تاثیر را در کاهش میزان باروری کل و ویژه سنی داشته، به طوری که زنان شاغل و با تحصیلات بالا در دوره 85-81 از سرشماری 1385 به ترتیب دارای میزان باروری کل زیرسطح جانشینی، برابر با 6/1 و 5/1 و در دوره 90-86 به ترتیب دارای میزان باروری کل برابر با 43/1 و 45/1 هستند. بیشترین میزان باروری ویژه سنی زنان شاغل و تحصیلات بالا از سرشماری 1385، به ترتیب در گروه سنی 30-25 سال و 34-25 ساله قرار دارد؛ در سرشماری 1390 به ترتیب، به گروه سنی 39-30 و 39-25 سال انتقال می یابند؛ کمترین تغییرات در میزان باروری کل و ویژه سنی مربوط به متغیر مهاجرت است.

با افزایش نیاز به اکتشاف منابع جدید نفتی، توجه بسیاری از زمین شناسان نفت به سمت مسایل مربوط به تشکیل نفت و مهاجرت آن ازدیدگاه کمی وکیفی معطوف شده است و تاریخچه شکل گیری هیدروکربنهای موجود دریک حوضه با دقت بیشتری مورد ارزیابی قرار می گیرد. مشاهدات سطحی موید این حقیقت است که رخساره های آلی در مقیاسهای متفاوتی از زمان و مکان در حال تغییر هستند که این مساله خود به محیط و فرآیندهای رسوبی بستگی دارد.مطالعه مدل سازی سنگ منشا بعنوان ابزار مهم جهت دستیابی به منابع نفت و گاز در کاهش ریسک اکتشاف نفت بشمار می آید. وجود سنگ منشا بعنوان شرط لازم جهت هر گونه تجمع هیدروکربنی است و لذا آگاهی ازخواص سنگ منشا بسیار حایز اهمیت می باشد.دانستن این نکته بسیار مهم است که هیدروکربن در کجا تولید شده، از چه سنگی مهاجرت کرده و خارج گردیده است. بیشتر مطالعات در حال حاضر بر روی فرآیندهای فیزیکو شیمیایی موثر در تولید هیدروکربن، میزان، کیفیت و پراکندگی مادهء آلی موجود در سنگ منشا متمرکز گردیده است. بنابراین جهت بازسازی شرایط حاکم بر رسوبات در زمان رسوبگذاری و پس از آن، بهره مندی از روش مدلسازی سودمند می باشد. بر مبنای مطالعه به روش مدلسازی با بهره گیری از نرم افزار یک بعدیWinbury  سازند گدوان درمحدوده قبل از پنجره نفتزایی (مقادیر Ro بین 65/.-35/.) قرار می گیرد. عدم بلوغ مناسب سنگ منشا گدوان با توجه به منحنی های تاریخچه تدفین و حرارتی آن بدلیل عمق تدفین کم و پایین بودن گرادیان زمین گرمایی منطقه مورد مطالعه می باشد.

امروزه، مساله کاهش جمعیت، یکی از مسائل مستحدثه و موضوع بحث و مناقشه در محافل علمی و اجتماعی است؛ به ویژه پس از آنکه سرشماری جمعیت کشور در سال 1385 روند کاهش رشد جمعیت را با وضوحی بیش از گذشته نشان داد. از این رو سعی شد در این مقاله، با رویکردی درون دینی و برون دینی به این مساله پرداخته شود. هدف این مقاله آن است که با تبیین قواعد ناظر بر تکثیر نسل، در راستای سیاست تکثیر جمعیت در عصر حاضر گامی- هر چند کوچک – جهت اشاعه ی ارزش های دینی و بومی و ارتقای علمی جامعه فقاهتی برداشته باشد. تتبع و گردآوری اطلاعات پژوهش حاضر اسنادی و به روش تحلیل محتواست. علی رغم دلالت برخی از نصوص بر تکثیر نسل، می توان به اقتضای درک قطعی عقل، مطلوبیت تکثیر نفوس را دریافت. از مجموع قواعد عقلی، اصولی و فقهی ناظر بر تکثیر موالید چنین مستفاد می گردد که تحدید نسل مومنین زمانی که سبب تضعیف اسلام گردد و امنیت ملی را به خطر اندازد، جایز نیست، بلکه تکثیر موالید ضرورت می یابد.

کاهش اساسی و مستمر مرگ و میر همراه با سطح بالایی از زادو ولد و باروری منجر به رشد شتابان جمعیت درایران در نیم قرن اخیر شد. در طی این مدت میانگین میزان رشد سالانه جمعیت رقمی در حدود 3 درصد بود و لذا تعداد جمعیت به چهار برابر افزایش یافت. بعد از اعلام موضع طرفداری از افزایش رشد جمعیت توسط دولت ایران در مجمع عمومی سازمان ملل در اوایل دهه 1340 در اواسط همان دهه موضع طرفدارانه دولت ایران کاملا تغییر یافت و از سال 1346 برنامه تنظیم خانواده با حمایت کامل و مستقیم دولت آغاز گردید. هر چند براساس نتایج سرشماری سال 1355 نشانه هایی از کاهش باروری مشهود بود، ولی میزان کاهش درحدی که انتظار می رفت و برنامه ریزی شده بود نبود، بعد از انقلاب اسلامی در سال 1357 مجددا جو طرفدار افزایش رشد جمعیت غالب شد و تقریبا برای یک دهه حمایت از اعمال سیاست تنظیم خانواده متوقف گردید. تجربه میزن رشد سالانه بی سابقه جمعیت بالغ بر 4 دردص در سالهای 1355 تا 1365 نتیجه غلبه چنین جوی بود که البته هجوم آوارگان و پناهندگان افغانی و معاودین عراقی در طی این سالها نیز مزید بر علت شده بود. از سال 1366 مجددا نگرانی در مورد آینده رشد جمعیت کشور جدی شد و این امر متعاقب با فروکش کردن جو طرفدار جمعیت و از سر گیری برنامه تنظیم خانواده در چارچوب برنامه های توسعه توسط دولت در سال 1367 گردید. چنین تغییر ناگهانی در دیدگاهها و سیاستها منجر به کاهش اساسی و مستمر باروری در دهه 1370 شد. کاهش سریع مرگ و میر نوزادان و اطفال، افزایش میانگین سن ازدواج زنان، افزایش نسبی هزینه فرزندان، افزایش میزانهای باسوادی، شهرنشینی، آگاهی عمومی در زمینه موضوعات و مسایل جمعیتی و بالاخره برنامه ازنو احیا شده تنظیم خانواده که مشروعیتی نهادینه داشته و مورد حمایت سازمانهای بین المللی نیز قرار گرفته است. عوامل اصلی زمینه ساز کاهش باروری در ایران دردو دهه اخیر بوده اند.

بررسی گرده­ شناختی و سن­ سنجی رادیوکربن یک مغزه رسوبی از توربزاری در ارتفاع 1314 متر از سطح دریا در کوه ­های البرز، امکان بازسازی تاریخچه 1400 ساله پوشش گیاهی جنگل­ های هیرکانی مرکزی را فراهم ساخت. این رکورد دیرین­ گرده­ شناختی نشان داد که راش و ممرز فراوان­ ترین درختان در ترکیب توده ­های جنگلی پیرامون توربزار و دامنه­ های مجاور آن بوده و بلندمازو، ملج و پلت گونه­ های همراه را تشکیل می ­دادند. توسکای ییلاقی همواره فراوان­ ترین درخت در مقیاس محلی (سطح و حاشیه توربزار) بوده؛ هرچند در بازه ­های زمانی 1350-1400، 1050-1250 و 300-450 سال پیش، به­ دلیل تغییرات هیدرولوژیک سطح و حاشیه توربزار، به­ طور چشمگیری کاهش یافته است. همچنین، لرگ که در گذشته از درختان اصلی در سطح و حاشیه توربزار بود، در چند صد سال اخیر احتمالاً در پی کاهش دما و خشکی اقلیمی به ­شدت کاهش یافت. در بازه­ های زمانی با چیرگی راش (1100-1250 و 750-900 سال پیش و 450 سال اخیر)، توده ­های پیرامونی توربزار دارای تاج­ پوشش بسته و ترکیب گونه ­ای غنی بودند. در این دوره ­ها، گیاهان علفی نورپسند و مهاجم، فراوانی کمی در ترکیب گونه ­ای کف جنگل داشتند. در 1400 سال گذشته، تغییرات اقلیمی و فعالیت ­های انسانی تأثیر تعیین­ کننده ­ای بر ساختار و ترکیب توده ­های جنگلی منطقه داشته­ اند. در این دوره ­ها (به ­ویژه 1250-1350 و 550-700 سال پیش)، کاهش چیرگی راش و بازشدن نسبی تاج­پوشش در توده­های جنگلی مجاور توربزار، موجب گسترش گیاهان مهاجم و نورپسند، به ­ویژه سرخس­ ها، درمنه و اسفناجیان، و تاحدی بارهنگ برگ ­نیزه ­ای شد.

ناحیه فارس در ایران از نظر ذخایر گازی یکی از غنی ترین نقاط در دنیا است. منطقه مورد بررسی در این مطالعه در زیر پهنه فارس ساحلی قرار دارد. در این پژوهش، سنگ‎های منشاء احتمالی توسط روش‎های ژئوشیمی آلی مورد ارزیابی قرار گرفت و پس از آن مدل سازی یک بعدی سیستم نفتی در دو حلقه چاه از میادین گازی جنوب ایران انجام گرفت. در ادامه بر اساس داده‎های انعکاس ویترینایت و درجه حرارت‎های حال حاضر سازندها در چاه‎های موجود، مدل کالیبره شده و نمودارهای تاریخچه تدفین، نرخ تبدیل کروژن به هیدروکربن (TR)، زمان و میزان خروج هیدروکربن‎های سبک (C1-C5) و هیدروکربن‎های مایع (C6+) ترسیم و تعیین گردید. بر اساس مطالعات ژئوشیمیایی صورت گرفته در ناحیه، سازند سرچاهان به عنوان یکی از سنگ‎های منشاء اصلی در ناحیه فارس مطرح است. نتایج به دست آمده از مدل سازی نشان می‎دهد که در چاه میدان اول، سازند سرچاهان از 130 میلیون سال پیش و درچاه میدان دوم از 140میلیون سال پیش شروع به زایش هیدروکربن نموده است. در حال حاضر بلوغ حرارتی مواد آلی و کروژن موجود در سازند سرچاهان در هر دو چاه در پنجره تولید گاز قرار دارد. تاکنون میزان هیدروکربن‎های مایع (C6+) خارج شده از سازند سرچاهان در محل چاه میدان اول و دوم به ترتیب حدود kg/m2 23500 و kg/m2 21300 و میزان هیدروکربن‎های گازی (C1-C5) kg/m23000 و  kg/m21200 می‎باشد.